روزانه های سینماییبازی های رایانه ای،ویدیو، دیجیتال،نمایش خانگی، رسانه های تصویری،مدیریت فرهنگی،سینمای ایران |
||
غافلگیر شدم.! می پرسید از چی و چرا؟
صبح امروز در جریان اعلام برنامه های سینمای کشور از زبان مدیر ارشد سینما که البته در جریان متن آن بودم از یک نکته غافلگیر شدم. ایشان در انتهای صحبت خود از سینماگران کشور خواست در ده روز آینده پس از مطالعه دقیق دفترچه ی حاوی سیاست ها، نظراتشان را به وی اعلام کنند تا متعاقبا مورد رسیدگی و امعان نظر قرار گیرد. به یاددارم پیش از این در دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد، سیاست های سالانه مدیران وقت در قالب یک کتاپ چاپی در دسترس همگان قرار می گرفت و بابی برای دریافت دیدگاه های اهالی سینما گشوده نمی شد. خوب یا بد دست اندرکاران سینما متن منتشره را به مثابه یک بخشنامه لازم الاجرا قلمداد می کردند و می کوشیدند خود را با آن تطبیق دهند. البته ممکن است ادعا شود که مدیران محترم مورد اشاره، قبل از گردهمایی سالانه ی خانواده سینما در سالن اجتماعات معاونت سینمایی، رایزنی های لازم را با صاحب نظران به عمل می آوردند تا معدل نظرات آنها هم به نوعی در تنظیم دیدگاهها لحاظ شود. با این فرض هم...
ادامه مطلبمجله همشهری ماه در مطلبی تحت عنوان از پستو تا سوپر مارکت به قلم آقای ناصر صفاریان تلاش کرده است تا تحلیلی مختصر از پیشینه شبکه ویدیویی در ایران و مسائل و چالش های ان در این سال ها را به دست دهد . ضمن تشکر از نویسنده , از باب روشنگری لازم می دانم برای تصحیح پاره ای از روایت های ایشان توضیحاتی را ارائه دهم .
دعوت از بخش خصوصی برای تاسیس موسسه ویدیو رسانه و شکستن انحصار موسسه رسانه های تصویری (وابسته به دولت ) به من نسبت داده شده است که صحیح نمی باشد و این اقدام ارزنده را باید به پای مرحوم سیف اله داد نگاشت . امید که این اقدام او در زمره اعمال نیکش نزد حضرت جانان ماجور باشد . همچنین آغاز به کار موسسه رسانه های تصویری و آزادسازی ویدیو به دورات وزارت دکتر علی لاریجانی مربوط می شود و وزیر موتلفه ای پس از وی صرفا به توسعه آن همت نمود .
ادامه مطلبدر اصل دبیر آموزش و پرورش شهر بود اما با استعدادی که داشت با دوربین های سوپر هشت آنموقع و سپس دوربین های ویدیویی فیلم هایی زیادی را بر اساس خاطرات و مشاهداتش در مدارس روستایی و شهری ساخت و رونقی را به جشنواره های استانی و منطقه ای سینمای جوان در دهه های شصت و هفتاد بخشید . کسب جوایز متعدد از او چهره ای بنام ساخت . پیشنهاد ایجاد رشته های تصویربرداری و عکاسی در هنرستان کار و دانش را که داد به اعتبار سوابق و صلاحیت هایش مورد موافقت قرار گرفت . شاگردانش بعدها جذب سیمای استان شدند و عده ای هم بصورت آزاد به خدمات تصویربرداری و عکاسی روی آوردند . بااین همه وقتی از بی مهری های ادارات دولتی بخش فرهنگ کارد به استخوانش رسید ، در تعطیلات نوروزی امسال برای همیشه به تهران کوچ کرد تا قصه مهاجرت هنرمندان شهر و استان به پایتخت ، این بار به روایت او تکرار و بازخوانی شود .
ادامه مطلبیادداشتم با عنوان به دنبال آدرس سینمای دیجیتال که در آن نیم نگاهی هم به وظایف یکی از مراکز موجود در وزارت متبوع داشتم با واکنش هایی از سوی بعضی از همکارانم در آنجا روبرو شده است . چون با تاخیری ناخواسته آرا و نظرات آنها را مشاهده کردم و امکان مطالعه آنها برای شما در کامنت های همان پست وجود دارد ، از طرح مستقیم آنها میگذرم . فقط این تاسف باقی می ماند که کاش این عزیزان به جای شماتت و نکوهش دیگر همکاران خود به خاطر مجوز انتشار یک یا چند بازی (به زعم آنها نامناسب) که ممکن است از غفلت سهوی در امر بازبینی هزاران بازی رایانه ای و نیز تشخیص اشتباه ناشی شده باشد ، پرتو تازه ای را به روی مسئله مورد مناقشه می انداختند . ابراز خرسندی از اینکه با تغییرات ساختاری جدید ، در بیش از گذشته بر پاشنه مراد خواهد چرخید و بازی (game) و همه ملحقات آن (لابد با تغییر و اصلاح مصوبه پیشین شورایعالی انقلاب فرهنگی) یکسره به دست با کفایت اهلش سپرده خواهد شد ، پاسخی به ملاحظات کارشناسی مطرح شده در یادداشت ، نیست . بهتر است دوستان فضایی فراهم سازند تا به دور از هرگونه حاشیه یا مسائلی که دون شان کارکنان و کارشناسان شاغل در وزارت معظم فرهنگی کشور است ، از اشتباهاتی که ممکن است در صورت اتخاذ یک تصمیم غیر اصولی صورت گیرد ، اجتناب به عمل آید . توصیه میکنم همکاران خوبم یک بار دیگر پست قبلی را بخوانند . بعید میدانم ره به بی انصافی پیموده باشم . شاید تلاوت دوباره آیه شریفه :
"فبشر عبادی الذین یستمعون القول فیتبعون احسنه "
و غور و تامل در گستره ی معانی آن آرامش بیشتری را به ارمغان آورد . انشاءاله
٣-عرضه محصولات داخلی مانع از غلبه فرهنگ بیگانه شود
از گذشته تاکنون به دلیل تنوع و کثرت آثار سینمایی در جهان ، برتری عددی در شبکه ویدیویی از آن فیلم های سینمایی خارجی بوده است . گاهی فیلم های سینمایی یک یا چند کشور خاص مثل آمریکا و هندوستان بیشترین عناوین را به خود اختصاص داده و در دوره ای نیز با عدم اقبال مردم نسبت به تولیدات سینمای هند ( همانند سالهای اخیر ) کشورهای دیگری بر جای او تکیه زده اند . اما در همه این سالها برتری عددی فیلم های سینمایی به آثار خارجی اختصاص داشته است . عرضه سالانه 70 تا 80 فیلم ایرانی در شبکه ، به هیچ وجه پیشی گرفتن محصولات سینمای ایران از رقبا را میسر نساخته است .
ادامه مطلب