لطف آنچه تو اندیشی

در هفتاد روزی که از عمر وب سایت روزانه های سینمایی و از اسباب کشی من از وبلاگ به آن سایت عرصه می گذرد، واکنش های متعددی از سوی دوستان در این باره ابراز شده است. دوستانی این کار را ستوده و از آن به ایجاد ظرفیت تازه برای پوشش دادن اخبار و تحولات شبکه یاد کرده اند و عده ای نیز این مزیت را به قیمت تحلیل رفتن و تضعیف گفتگوها و بازخورد نظرات خوانندگان که در کامنتها متجلی می شد، محسوب می کنند. از نظر این مخاطبان در وبلاگ این فرصت فراهم بود که بصورت کاملا" متمرکز پیرامون موضوع واحدی دیدگاه های موافق و مخالف درج شود و شور زاید الوصفی بر فضای گفتگو و مفاهمه سایه گستر شود.

شاهد ادعای این عده آن است که در طی دو ماه گذشته مجموع کامنت هایی که در ذیل بیش از 13 یادداشت و 140 خبر درج شده است به 150 فقره محدود می شود در حالی که در فضای وبلاگ در یک تا دو هفته فقط در ذیل یک یادداشت، به همین میزان نظر گذاشته می شد. به نظر این گروه چند برابر شدن بازدید های روزانه که احتمالا" ناشی از پرسه زدن در اخبار اختصاصی شبکه است، نقص و خلاء فضای انتقادی را برطرف نکرده است. مخاطبانی هم محترمانه اذعان می کنند که این اقدام عامدانه از پی رد گم کردن و کم رنگ نشان دادن انتقادات از شبکه و مدیریت آن است.! بطوری که با پراکندگی کامنت ها و بی خبر ماندن بعضی از خوانندگان از روند پیغام ها و پسغام ها، امکان جمع بندی از او سلب شده و انگیزه درج مطلب در وی ایجاد نشود. البته در پاسخ به این دوستان باید در قدری در دامنه و اختیارت مدیریت تامل کرد. در شرایط کنونی بازوهای حمایتی شبکه از مقامات مسئول دیگری امر بری می کنند. به عنوان مثال موسسه رسانه های تصویری از معاون امور سینمایی و دبیر ستاد مبارزه با محصولات غیر مجاز از وزیر ارشاد حرف شنوی دارد. مدیر مرکز رسانه های دیجیتال – حداقل در دوران مدیریت سابق- بر اساس تعریف و برداشت خود از رسانه دیجیتال به عرصه ویدیویی تعرض می کرد و مستقلا" مجوز نشر محصول را می داد و معتقد بود، دی وی دی یک محمل رقومی و دیجیتال است پس در حوزه استحفاظی او قرار دارد.! بر این اساس در واقعیت سهم مشخصی از کیک مدیریت مورد نظر در اختیار بنده است و گاه همان موازی کاری و اقدامات متناقض شیرینی کیک را تلخ تر از زهر هلاهل می کند.! غرض آنکه اصلی ترین وظیفه قانونی بنده و همکاران نظارت محتوایی و مراعات استاندارهای فنی است که همین مورد هم به دلیل آنکه مجوز ساخت تولیدات ایرانی در مرجع دیگری صادر می شود، کار نظارت را بسیار سخت و منفعلانه می کند. با این همه وظایف مان را علیرغم همه استرس ها و فشارهای بیرونی برای رفع تکلیف انجام نمی دهیم و به بهبود تلاش های مان می اندیشیم و میدان را برای حضور قدرتمندانه و آگاهانه بخش های تحت نظارت فراخ می سازیم. نمونه اخیر آن به میدان فرستادن اتحادیه و انجمن صنفی موسسات برای ساماندهی پخش محصول است که خوشبختانه کار مطالعاتی و سیاست گذاری آن در فاز اول به پایان رسید و از روزهای آینده سمت و سوی عملیاتی به خود خواهد گرفت. چی داشتم می گفتم و به کجا رسیدم!
غرض انکه در راه اندازی این فضا اجبار و الزامی متوجه بنده نبوده است و از سر اختیار و اراده شخصی این بساط را پهن کرده ام تا رندانه از تعقل و تجربیات دیگران سود برده و صحت و سقم اعمال و گفتارم را در آینه نقد دیگران به ارزیابی بنشینم. بنابراین لزومی ندارد قایم باشک بازی در بیاورم و به دنبال رد گم کردن و این جور کارها باشم.
اما بروم سراغ پیشنهادی که می خواهم با شما در میان بگذارم. می توان متن کامل یادداشت ها را به وبلاگ حواله داد و بساط عیش را دوباره در همین جا جور کرد و کامنت های مرتبط یا نامرتبط را مثل گذشته به نمایش گذاشت. در این صورت خلاصه یادداشت ها را در وب سایت بهمراه اخبار اختصاصی حفظ خواهیم کرد و بازید کنندگان می توانند نظراتشان در باره خبرها را هم در این وبلاگ درج کنند.- منظورم از کامنت های غیر مرتبط با یادداشت اصلی همین بود. -
چه می فرمایید؟ اگر موافقید پس باید چراغ وبلاگ را از سو سو زدن در بیاورم و قبل از تشریف فرمایی شما قدری مرتبش کنم و فضا را درخور جلوس شما کنم.

+ سعید رجبی فروتن ; ٤:۱٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٩/٢٤

نظرات ()

روزانه های سینمایی

لطف آنچه تو اندیشی

مطالب اخیر

آرشیو وبلاگ

صفحات وبلاگ

نویسندگان همکار

لینکستان