روزانه های سینمایی

بازی های رایانه ای،ویدیو، دیجیتال،نمایش خانگی، رسانه های تصویری،مدیریت فرهنگی،سینمای ایران

نهضت عریضه نویسی

هنوز معاون جدید سینمایی ، مدیران مورد نظر خودش را منصوب نکرده است که جمعی از سینماگران محترم کشورمان در لوای سینمای مستقل بانگ برآورده اند که ایا...دوستداران سینمای ایران !


سالن های سینما بعضی از فیلم های ما را نشان نمی دهند . در بین نام و امضای پای این بیانیه نه نام همه فیلمسازانی که آثارشان با مخاطب محدود روبرو است دیده می شود و نه الزاما همه کارگردانانی که در فهرست هستند فیلم مخاطب خاص در کارنامه اشان وجود دارد . البته هیچ ایرادی متوجه این دسته از فیلمسازان نیست ، زیرا ابراز همدردی آنها با سایر همکاران سینماگر که در معادله چند مجهولی اکران معمولا زیان می بینند و سرشان بی کلاه می ماند ، در جای خود قابل احترام و نشانگر منش انسانی آنهاست . 

اما پرسشی که باقی می ماند این است که چرا انتشار عریضه ، نامه سرگشاده و بیانیه ؟

آیا مدیریت جدید حاکم بر سینما در حل این مسئله ناتوان مانده است ؟ آیا دوستان فیلمساز برای دیدار و گفتگو با آنان مانع و رادعی سر راهشان بوده است ؟

شاید خیلی ها ندانند که نیمی از سینماهای کشور در تملک نهادهای عمومی و سازمان های دولتی است و در همین تهران هم حداقل یک سوم ، بلکه بیشتر سالن ها تحت نظر دولت و نهادها اداره می شوند .  بنا بر این شاید همه سینماها را نتوان با یک چوب راند و  آنها را متهم ساخت که فقط به دنبال فیلم های بفروش و گیشه پسند هستند . اگر اراده ای برای عدم اکران فیلم های اصطلاحا فرهنگی تر وجود داشته باشد ، حداقل دولت این قدرت را دارد  که ناوگان سینمایی تحت اختیار خود را یکسره به دست منابع و کانونهای معطوف به سرمایه نسپارد و ارایش متفاوتی را رقم زند . البته به نظر من نیاز به استفاده از این اهرم نیست و با تشریک مساعی بیشتر و تامین نظر جمع قابل توجهی از سینماگران معتبر می توان به راهکار های بهتری دست یافت .

شاهد عرضم ابتکار عملی بود که از سال گذشته برای پوشش هر چه بیشتر فیلم ها در زمان اکران به کار بسته شد و موسسه سینما شهر با جلب همراهی دفاتر پخش و ایضا صرف هزینه لازم بسیاری از سینماهای مهجور کشور را به طرح اکران هم زمان افزود و سبب ساز احیای آنها گردید .

بنابراین اگر دوستان فکر می کنند با تولید بیانیه و تاکتیک عریضه نویسی راه به جایی می برند ، بخیل نیستیم ، همین راه را ادامه دهند . فقط به راههای دیگری هم فکر کنیم . شاید برقراری ارتباط با مسولان امر ، ارائه پیشنهاد عملی و کارشناسی ، صرف وقت و انرژی  و نشست و برخاست های متعدد نیز سرانجام به برقراری ارتباط مخاطب با فیلم هایی از این دست بیانجامد و گره از کار فروبسته جمعی از سینما گران فهیم کشورمان بگشاید .

+ سعید رجبی فروتن ; ۱۱:٥۱ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/۸/٩
comment نظرات ()