روزانه های سینمایی

بازی های رایانه ای،ویدیو، دیجیتال،نمایش خانگی، رسانه های تصویری،مدیریت فرهنگی،سینمای ایران

بوی بهبود ز اوضاع جهان

صدا و سیما با پخش گزارش و برنامه هایی طبل انتقاد از محصولات سینمایی را به صدا درآورده است. بن مایه این رویکرد نه چندان تازه، به خاطر غلبه آثار سطحی و کم مایه بر پرده سینماهاست. آن سوی سکه، همین سازمان پس از وقفه ای تقریبا بیست ساله به معرفی و نقد و بررسی مجموعه تحولات هنر- صنعت سینمای ایران در شبکه ای سراسری و ساعاتی پر مخاطب پرداخته است. به نظرم تاثیرات مثبت برنامه هفتگی اخیر، آنقدر هست که همین سرچراغی برای آنکه عیش مان منقص نشود، از دوستان مان بخواهیم خرده انتقادات بعضا به حق برنامه سازان و خبرنگاران سیما، آنها را عصبانی نکند و خداوکیلی احتمال تعطیلی برنامه هایی مانند هفت را به افکار عمومی القا نسازند.

تجربه نشان داده و  تردیدی هم نیست که با ادامه پخش برنامه هایی از این سنخ بار دیگر اذهان و فضای فکری جامعه متوجه سینما شده و جمعیت خفته و خاموشی که در این سالها سینما را از خاطر مبارک برده اند، مجددا به آن روی خواهند آورد. در این صورت اولین نشانه


بهبود اوضاع به تدریج در میزان فروش فیلم ها در تهران و شهرستان ها نمودار و نسبت هزینه و فایده برای تهیه کنندگان سینما به طور محسوسی متعادل می شود. در این رابطه تلویزیون هنوز با ضریب نفوذ نسبتا بالایش می تواند، کم کم آب رفته به جوی را باز گرداند و زندگی را برای خانواده سینما شیرین کند. بنابراین تحمل و سعه صدر اهالی متن و حاشیه سینما ، سبب پایداری این فرصت مغتنم و ذیقیمت خواهد بود. خدا را چه دیدید، شاید درآینده ای نه چندان دور، مراسم آشتی کنان مردم و سینما در سالن های حسرت زده برگزار گردد و روحی تازه در کالبد فسرده آنها دمید شود. !

کمتر به یاد می آورم تلویزیون گزارشی از پشت صحنه تولید فیلم های سینمایی تهیه و پخش کرده باشد و در برنامه ای واحد، چندین آیتم مرتبط با وقایع روز سینمای ایران را مطرح سازد. پس کاری نکنیم که انگیزه ی برنامه سازان کم رنگ شود و  تلاش آنان برای مجاب کردن مدیران ارشد یا میانی سازمان صدا وسیما و قرار دادن هفت و برنامه هایی از این دست در کنداکتور پخش شبکه ها ، نافرجام بماند.

اگر از این نکته بگذریم که سهم و نقش آن سازمان فخیمه در پیدایش وضعیت موجود، چقدر است و اولین بار قالب بسیاری از تیپ ها و شخصیت های بامزه! در کدام کارگاه تولیدی ریخته شد و حتی این رفتار را مصداق ضرب المثل رطب خورده کی کند منع رطب ندانیم، به نظرم خطاب برنامه سازان و بسیاری دیگر از دلسوزان، مستقیما متوجه فیلمسازان است و تلنگری جدی به این حضرات تا آش را بیش از این شور نکنند و مردم نیز آگاهانه تر برای تماشای این آثار تصمیم بگیرند.

بگذازید در پی نصایح مکرر و بی تاثیر این بار، شمشیرهای آخته انتقاد از نیام به در آیند.

در همین ارتباط:هنر نیوز و یک روزنامه وایسنا

 

+ سعید رجبی فروتن ; ۱۱:٥٥ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/٢/٢٠
comment نظرات ()