فیلم 404

در پایین ستون دوم گپ ، نویسنده محترم نوشته است :

"مشکل اصلی این است که موسسه های ویدیو رسانه علاوه بر این که اغلب خط تولید و تکثیر سی دی دارند ، از دیسک های خام تولید داخل استفاده می کنند و این موسسه ها علاوه بر این که باید به خط تولید دی وی دی مجهز شوند ، فعلا ناچارند از دی وی دی خام وارداتی استفاده کنند . "

اشکال علمی پاراگراف مزبور این است که :

1- تکثیر لوح فشرده اعم از وی سی دی و دی وی دی را مراکز و شرکت هایی غیر از موسسات ویدیو رسانه انجام میدهند . مراکز تکثیر با مجوز وزارت صنایع تاسیس شده و هفتاد درصد سفارشات آنها را فیلم و سریال هایی در بر میگیرد که موسسات ویدیو رسانه به آنها داده اند .

2- تکثیر محتواهای تصویری از جمله فیلم ، در مراکز بزرگ تکثیر بر روی دیسک های خام صورت نمی پذیرد .احتمالا منظور نویسنده از دیسک خام ، CD-R و  DVD-R است که تکثیر به شیوه ی اصطلاحا رایتی و غیر کارخانه ای ، برروی آنها انجام میشود . اما اگر سوال شود پس تکثیر در همان شرکت های بزرگ به چه روشی صورت می گیرد ؟ باید گفت  ؛ پس از تولید قالب اولیه که به آن استمپر می گویند و خوشبختانه چند سالی است ، فن آوری و دانش آن به کشورمان انتقال یافته است ، اطلاعات موجود در استمپر بر روی مواد مذابی ( پلی کربنات ) که تشکیل دهنده ، سی دی یا دی وی دی هستند ، حک می شود . آنگاه لایه ای از فلز آلومینیم بر روی لوح کشیده می شود تا قدرت انعکاس نور لیزر برای خواندن محتوای آن  ( reading - loading ) پدید آید . البته چون برای معرفی محتوای لوح لازم است اطلاعات چاپی نیز به صورت لیبل بر روی آن درج گردد ، یک لایه فلزی دیگر به نام لکویور بر روی لوح ریخته می شود که ضمنا خاصیت مراقبت از اطلاعات را هم دارا می باشد .

3- در شیوه تکثیر لوح فشرده به روش انبوه که اصطلاح پشت نقرده ای نیز بر آن نهاده اند ، غیر از مواد اولیه که هنوز کارخانجات پترو شیمی کشورمان قادر به تولید آن نیستند ، سایر مواد و عملیات در داخل تامین و انجام می شود . در روش تکثیر به صورت محدود به دلیل تولید انواع لوح فشرده recordable و ارزانی آن کمتر نیازی به واردات نوع خارجی آن به داخل کشور است . اما نمی توان منکر وجود برندهای خارجی درایران شد .

 

/ 0 نظر / 7 بازدید