حرفی از آن هزاران (1)

_ افزایش عناوین موسوم به فیلم های اول و دوم و حضور چهره های جدید و خوش آتیه در این بخش از جشنواره فیلم فجر معنایی جز این ندارد که فیلمسازی برای نسل کنونی کشور یکی از زمینه های مورد علاقه  و بزنگاهی برای بروز استعدادها و پژواک دغدغه های فکری و احساسی آنهاست . نمایش همزمان بعضی از همین فیلم ها در بخش مسابقه اصلی که البته در سالهای گذشته نیز مسبوق به سابقه بوده است ، موید استعدادهای جوان و ظهور سینماگرانی خلاقی است که به قول گزارشگران ورزشی در آینده از آنان بیشتر خواهیم شنید . !

_ در شرایطی که حدود ده نشریه تخصصی سینمایی در کشور منتشر می شود و یک خبرگزاری اختصاصی و صدها وب سایت و وبلاگ در فضای مجازی اتفاقات سینما و وقایع مربوط به آن را بازتاب می دهند ، جز این نیست که سینما در کانون توجهات ما ایرانی ها قرار دارد و بی تعارف مبتلای آنیم . اگر تا سال گذشته سه مرکز استان بطور همزمان عناوینی از فیلم های جشنواره را به نمایش می گذاشتند ، این رقم امسال به ده استان افزایش یافته و هیچ بعید ندانید که با همین روال سالهای آینده استان های بیشتری به این افتخار و مباهات نائل آیند .!

_ پدیده ای به نام ملک سلیمان در جشنواره بیست و هشتم به تعبیر علیرضا زرین دست لکنت زبان سینمای ایران را از بین برد و چشم انداز امیدوارکننده ای را برای استفاده از جلوه های ویژه بصری ( CGI) در سینمای کشورمان نمودار ساخت . یادمان باشد بحرانی کارگردان این فیلم مدعی است آنچه که لئولو و تیم هنگ کنگی او در فیلم طراحی و اجرا کرده اند ، از این پس به راحتی از عهده جوانانی که در کنار آنها کارآموزی کرده اند ، برخواهد آمد .

_ هرقدر عده ای بکوشند تا ثابت کنند جشنواره رونق سال های گذشته را ندارد اما نمی توانند از کنار یک اتفاق بزرگ به راحتی بگذرند و آن را نادیده بگیرند . برج میلاد به عنوان یکی از مظاهر زیبا و مدرن شهری تهران ، امسال با همه امکانات خوبش فرصتی را فراهم ساخت تا بسیاری از برنامه های جشنواره که پیش از این بصورت پراکنده به اجرا در می آمد ، این بار در یک مجتمع و در کنار هم برگزار گردند . تصورش را بکنید ؛ بازار فیلم فجر ، نشست ها و کارگاه های علمی ، ایستگاه ها و واحدهای پخش زنده ی چندین برنامه رادیویی و تلویزیونی ، ستاد جشنواره ، سالن های متعدد برای تماشای یخش های اصلی جشنواره ، برخورداری از اینترنت و خلاصه در یک کلام وفور نعمت در برج میلاد ،در مجموع نقطه عطفی را برای بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر رقم زد .

_ البته مثل همیشه بعضی از فیلم ها به دلیل تمام نشدن مراحل آماده سازی یا اصلا به جشنواره نرسیدند و سبب ساز تغییر در جدول برنامه ها شدند و یا با تاخیر در روزهای پایانی به نمایش درآمدند و اعلام و معرفی نامزدها را با تاخیر روبرو ساختند . به این ترتیب باز هم ثابت شد ، هشدارها و مهلت های ستاد جشنواره برای دریافت نسخه های قابل نمایش فیلم ها ، مدت هاست اعتبار و نفوذ خود را از دست داده است و حنای همکارانم دیگر رنگی ندارد .!

/ 4 نظر / 18 بازدید

میشه چنین فهمید که سینمای ایران کم کم از لجبازی و روش های سنتی تولید فاصله می گیره و به اهمیت تکنیک های مدرن (ویژوال افکت ) پی می بر ه همچنین به نظر می رسه با سیاست های جدید معاونت سینمایی هم خوانی دارد

حسین فروتن

در سال اصلاح الگوی مصرف، این همه صندلی خالی و آپارات روشن! بخش فیلم های ویدئویی واقعا سوت و کور بود، برای سال های آینده باید فکری به حال آن کرد. شاید مسابقه بدون اکران هم ممکن باشد. مثل جشنواره های خارجی که حتی سریال های تلویزیونی هم بدون نمایش با هم رقابت می کنند.

سعید رجبی فروتن

حسین عزیز به نظرم تا سال آینده دبیر جشنواره فرصت کافی برای خانه تکانی لازم را دارد

سعید رجبی فروتن

دوست عزیز نمی دانم تعبیر لج و لجبازی تا چه حد در این مورد صادق باشد بیشتر محافظه کاری و حجم ناچیز سرمایه گذاری در این امر دخالت دارد