تدبیر تازه

با تفکیک حوزه ویدیو از نمایش خانگی و راه اندازی شورای جدیدی برای نمایش خانگی در اداره کل سمعی و بصری عملا" پروانه نمایش های صادره از سوی شورای ویدیویی، محدود و مقید به نمایش های جشنواره ای و موردی بود.

نقطه آسیب

با رونق تولیدات ویدیویی و ساخت آثار داستانی برای شبکه نمایش خانگی توسط تهیه کنندگان سینما و شرکت های ویدیویی (با موسسات ویدیو رسانه اشتباه نشود)سازندگان این آثار مبادرت به اخذ پروانه ساخت از شورای ویدیویی کرده و پس از ساخت اثر مستقیما" به شورای پروانه نمایش خانگی مراجعه می کنند. بدین ترتیب اعضای شورای پروانه ساخت از میزان توجه و اعتنای تهیه کنندگان یا کارگردانان به توصیه های فنی و اجرایی آنان در حین خلق اثر بی خبر مانده و ای بسا درپاره ای از موارد فیلم ها مسیری خلاف نقطه نظرات شورا را طی کرده باشند. ضعف فیلم های ویدیویی ماههای اخیر که به شکل کم سابقه ای مورد بزرگ نمایی قرار گرفت و  عده ای برای سیزده فیلم سطحی یک سال گذشته پرونده ها گشودند اما از کنار نسخه های مادر آنها یعنی فیلم های سینمایی عامه پسند به راحتی عبور کردند، شاید با اصلاح گردش کار صورت گرفته تا حدی برطرف گردد. زیرا در این صورت به قول معروف دوباره گذر پوست به دباغ خانه افتاده و سازندگان فیلم های ویدیویی ناگزیر به دفاع از کرده خویش در برابر کسانی خواهند نشست که این بار در هیبت شورای نمایش ویدیویی قول و قرار های قبلی را به یاد آنها خواهند آورد. 

عارضه بورکراسی

شاید در نگاه اول صدای جمعی به اعتراض بلند شود و بازبینی یک اثر در دو شورا(ویدیویی و نمایش خانگی) را پدیده ای نوظهور! و مصداقی از اطاله کار و حرکتی در نقطه مقابل تکریم ارباب رجوع بدانند. در پاسخ باید گفت پیش از این نیز تهیه کنندگان آثار سینمایی یک بار برای پروانه اکران و بار دیگر برای پروانه نمایش خانگی اقدام  کرده و می کنند. می گویید عذر بدتر از گناه ؟! حقیقت مطلب آن است که فیلم هایی که پیش از این موفق به دریافت پروانه نمایش از شورای اکران شده اند، عموما خارج از نوبت و در کوتاهترین زمان ممکن با بازبینی اثر توسط دبیر شورای نمایش خانگی و کارشناسان بازبینی یا النهایه مدیر مجموعه از این خوان بی دردسر عبور می کنند. لذا این قاعده برای فیلم های ویدیویی هم جاری و ساری خواهد بود و آثاری که پروانه نمایش ویدیویی داشته باشند به همین ترتیب بدون معطلی روانه شبکه ویدیویی می گردند. باید در انتظار ماند و پیامدهای این تانی و درنگ کارشناسی در صدور پروانه تولیدات ویدیویی را که هدفی جز ارتقای کیفی فیلم های خاص شبکه بر آن مترتب نیست، در آینده رصد کرد.

از یاد نبریم و تردید نکنیم که تولیدات سالانه سینمای کشور فقط پاسخگوی بخشی از سبد مصرف مخاطبان است. 

در همین خصوص: همه چیز در باره ژانر سوپر مارکتی

/ 18 نظر / 7 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سعید رجبی فروتن

اگر عده ای آگاهانه یا ناآگاهانه1- با تکثیر انبوه فیلم های مجاز شبکه ویدیویی، توان مالی موسسات ویدیو رسانه را تحلیل نبرند 2-سبب کاهش ارزش رایت ویدیویی فیلم های سینمایی ایرانی نشوند 3- ضرر و زیان به تهیه کنندگان سینما وارد نسازند، ‌قطعا" سینماگران کشورمان 1-به پشتوانه شناخت ملموس از علائق ملی2- تسلط بر جنبه های رنگ به رنگ فرهنگ سرزمین بزرگ مان ایران3- قدرت خلافیت خود قادرند سهم بیشتری از سبد مصرف کالای تصویری تماشاگران را به تولیدات ملی اختصاص دهند. همه ما به امید سبقت گرفتن از رقبا و مهمانان ناخوانده تلاش می کنیم.

رامتین

ممنون. امیدوارم که چنین شود. مطمئنم اگر همه بخواهیم توان اینکار را داریم.

حکیم عظیمی

سلام اقای رجبی فروتن.من از شهرستان ایرانشهر دارم این کامنت را واستون مینویسم.چرا در شهر ما سینما وجود نداره؟مگه مردم ما دوست ندارن برن سینما؟خواهش میکنم یه فکری به حال ما هم بکنید.

سعید رجبی فروتن

حکیم جان سلام خیلی خوشحالم که برایم پیام فرستاده ای. به نظرم در غیاب زمینه های حضور بخش خصوصی برای احداث سینما ناگزیریم همان شیوه ای را که برای زاهدان برگزیدیم برای ایرانشهر زیبا نیز تکرار کنیم . منظورم این است که اگر شهر سینمای تعطیل شده امکان بازسازی نداره، ناچارا" یکی از سالن های مناسب اداره ارشاد را به سینما تبدیل کنیم. (البته با رعایت استانداردهای لازم).اگر گذرت به زاهدان افتا، سری به سینما اشراق در مجتمع فرهنگی ارشاد بزن. چنانچه ارتباطی با رییس ارشاد شهرستان داری، حاضرم او را راهنمایی کنم. خودم هم با مدیر کل ارشاد استان صحبت می کنم. یا حق

سلام من در حوزه سینما فعالیت نمیکنم ولی مدتی است که مطالب جالب این وبلاگ و کامنت های آن را دنبال میکنم . پیرو کامنت های گذشته : آیا نیروی انتظامی نمی تواند در جلوگیری از تکثیر غیر مجاز شما را یاری نماید تا به اهداف ذکر شده برسید؟ آیا نمیتوان فیلم هایی را که از این راه تکثیر شده اند در زمره فیلم های غیر مجاز آورد تا نیروی انتظامی هم عکس العمل نشان دهد؟

سعید رجبی فروتن

در تهران با صرف هزینه معمولا" مشکلی برای جلب همکاری ناجا وجود ندارد. اما در شهرستانها انگیزه کمتری برای مبارزه وجود دارد یا حداقل مستمر نیست. وقتی مراکزی با مجوز دولت اداره می شوند اما تکثیر را کار خلاف قانون و شرع نمی پندارند یا برای مردم مهم نیست که کار کپی شده را بینند و فقط دل خوش هستند که پنج تا شش فیلم را در یک دی وی دی مشاهده می کنند ، باور کنید مبارزه به تنهایی راه به جایی نمی برد.

در تهران با "صرف هزینه" ؟ مگر ناجا یک واحد خصوصی درامد زاست؟ مگر نباید داوطلبانه با جرائم برخورد کند؟ درمورد بحث دوم راه کار چیست؟ فرهنگ سازی ؟

رامتین

چرا مردم نباید از بد بودن چنین کاری مطلع باشند. چرا صدا و سیما و مطبوعات در مورد این مسئله کاری نمی کنند. آیا مردم با تماشای این فیلم ها مدیون تهیه کنندگان آن نمی شوند؟؟؟

سعید رجبی فروتن

درست حدس زدید! فرهنگ سازی در کنار مبارزه می توانند مکمل هم باشند. در چند ماه گذشته ساخت و عرضه چند کار ویدیویی نازل مسئله روز و اصطلاحا" تیتر یک بسیاری از رسانه هاشد، اما ضایع کردن حقوق موسسات و تهیه کنندگان سینمایی که امروزه با پیشرفت های فن آوری مانند اینترنت( بارگذاری) و حامل هایی نظیر؛ هارد اکسترنال ، فرمت های فشرده سازی و ... اشکال متفاوتی به خود گرفته است، ظاهرا" فاقد جذابیت برای رسانه های ملی و میلی است

آیا تاکنون راهکار هایی برای فرهنگ سازی اندیشیده شده است؟ نزدیکان به سینما در این برنامه ها چه نقشی باید ایفا کنند؟ درمورد مبارزه فکر میکنم کم کاری شده و عملا مبارزه جدی صورت نگرفته تا بتواند مکمل خوبی باشد.